Polakowi jeno dom drewniany przystoi, a insze domy z błota tudzież kamienia, przez mularzy przysposobione, Frycom i inszemu kacerstwu zostawmy!
Onufry Zagłoba
Regiony Polski Drewnianej » Pomorze  |  Artykuł napisano: 18.08.2008
Żuławy/ Dom w Mikoszewie
Żuławy/ Dom w Mikoszewie
Moja praca polega między innymi na pouczaniu klientów co mają robić ze swoimi nieruchomościami, jak to mają robić i dlaczego właśnie tak. Ale bardzo często to ja się także uczę a moi klienci zaskakują mnie swoją inwencją twórczą oraz wysoką kulturą estetyczną.

Jedną z najbardziej niezwykłych inwestycji, z jaką miałem w czasie swoich zawodowych peregrynacji do czynienia jest drewniany dom mieszkalny w Mikoszewie. Jest to z zewnątrz skromna chałupa, zgodnie z datą na nadprożu, z1801 roku. Na warunki Polskie to bardzo stara chata, acz na Żuławach jest wiele jeszcze bardziej leciwych. Chałupa ta stoi razem ze stodołą, co jest typowe dla tzw. osadnictwa olęderskiego. Stodoła owa jest jeszcze większą mecyją niż dom, gdyż jak twierdziła gospodyni, drugiej tak starej na Żuławach już nie ma.

Dom z zewnątrz zwyczajny w środku ukazuje nam wnętrza, których nie powstydziłby się dwór szlachecki czy nawet pałac. Szlachetny jest zarówno detal architektoniczny, jak i cała kompozycja wnętrz. Ściany są starannie opracowane: otwory drzwiowe grupowane i komponowane na wzór mebli. Wspaniały barokowy piec być może w 1801 roku był nieco archaiczny, ale przypuszczam, że nie powstydziłby się go żaden salon Gdański, a tym bardziej Warszawski. Jak to było możliwe? Czy był tu zatrudniony jakiś dobry architekt czy też ówcześni rzemieślnicy prezentowali tak wysoki poziom artystyczny? Tego nie wiem, ale na pewno kultura ówczesnych inwestorów, którzy przecież byli, może nieco bogatszymi, ale przecież chłopami, stała na bardzo wysokim poziomie, skoro zamawiali takie cacka.

Jakże daleko dzisiejszym projektantom i wykonawcom do dawnych... To samo niestety zazwyczaj dotyczy również inwestorów! A ponoć świat idzie naprzód ?! Gospodarstwo to nabyła Pani która z zawodu jest konserwatorem zabytków. Umiała Ona nie tylko wyeksponować piękno zastane, ale wniosła także zdecydowaną nowoczesność, która pięknie dopasowała się do zabytku.

Nowoczesność ta jest szczególnie wyraźna w łazienkach, które w znanej nam formie przecież w XIX wieku nie istniały, Dlatego nie było czego odtwarzać czy też naśladować, właścicielka wraz z nieznanym mi projektantem stworzyła całkowicie nową jakość.

Dzisiejsza architektura zazwyczaj albo niszczy swoją agresywnością piękno otoczenia czy to przyrodniczego czy zabytkowego, lub co najwyżej stara się być niezauważalnym tłem dla owego piękna. Właścicielka tego, przecież skromnego budynku, pokazuje że może być inaczej, że nowoczesność ma także coś pięknego do zaoferowania.
Galeria zdjęć
Portal Internetowy o Tradycyjnym Budownictwie Drewnianym www.drewnopedia.pl
© Polska Drewniana Sp. z o.o. | ul. Duchnicka 3, 01-796 Warszawa | tel. 22 320 29 79 | biuro@polskadrewniana.pl
Pracownia Projektowa: ul. Św. Wojciecha 10 | 12-200 Pisz | 609 032 440

Projekt i wykonanie MASURIA® Krzysztof Szyszkowski
Kopiowanie zawartości bez zgody jest zabronione